Great Gatsby
06-05-2014
Το κοινό στοιχείο ανάμεσα στον Αμερικανό συγγραφέα F. Scott Fitzgerald και τον Αυστραλό σκηνοθέτη Baz Luhrmann είναι το όνομα The Great Gatsby. Ο πρώτος είναι ο συγγραφέας της νουβέλας που
με αριστουργηματικό τρόπο και στυλ παρουσιάζει μία ιστορία αγάπης και προδοσίας
σε μία πόλη της αμερικανικής επαρχίας, πιθανόν το Long Island, το καλοκαίρι του
1922. Ο δεύτερος αποφασίζει να οπτικοποιήσει και να εμφανίσει στις οθόνες μας
τον Μάη του 2013 την ταινία, με πρωταγωνιστή τον Leonardo DiCaprio στο
ρόλο του Gatsby και την Carey Mulligan στον ευαίσθητο ρόλο της Daisy.
Το στυλ του σκηνοθέτη δεν λείπει και από αύτη του την
προσπάθεια, αφού στο ενεργητικό του έχει μεταξύ άλλων ταινίες σταθμούς, όπως το
Romeo + Juliet (1996)
και το Moulin Rouge!
(2001), που μας προϊδεάζουν για φαντασμαγορικά πλάνα, τα οποία ο Luhrmann μάς
σερβίρει με μαεστρία από τις πρώτες εικόνες της.
Η ταινία ακολουθεί τη ζωή ενός εκατομμυριούχου με το όνομα Jay Gatsby και
του γείτονά του Nick, και
τον τρόπο με τον οποίο ο ένας επηρεάζει τη ζωή του άλλου, για διαφορετικούς
λόγους ο καθένας. Η δύναμη της αγάπης του Gatsby για την Daisy είναι το
βασικό συστατικό της ταινίας, μέσα από το οποίο γεννιούνται τα ερωτήματα: όταν
κάποιος νιώθει αυτό το συναίσθημα μέχρι που είναι ικανός να φτάσει και αν
τελικά υπάρχουν όρια. Οι πρωταγωνιστές της ταινίας δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας και
ο σκηνοθέτης τούς τοποθετεί αρκετά πειστικά σε μία περίοδο που η jazz μουσική
αλλά και η καλλιτεχνική δημιουργία βρίσκονταν στο άνθος της.
Την προσοχή μας αξίζει και το soundtrack της ταινίας
καθώς οι παραγωγοί καταφέρνουν να παντρέψουν την εποχή με μουσικά κομμάτια
καινούρια αλλά και διασκευές παλιών. Στους τίτλους τέλους παρατηρούμε μερικά
από τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής βιομηχανίας να έχουν ντύσει τα πλάνα του
σκηνοθέτη με μελωδικότατο τρόπο. Στον τομέα της αναγνώρισης το φιλμ τα πήγε
αρκετά καλά, από κοινό και κριτικούς, κερδίζοντας αρκετά βραβεία, με μεγαλύτερα
τα βραβεία Oscar Κοστουμιών και Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης.
Η ταινία διαδραματίζεται την περίοδο της
ποτοαπαγόρευσης, από το 1920 έως το 1933
όταν και κηρύχτηκε παράνομη με συνταγματική πρόνοια η παρασκευή, διακίνηση,
εισαγωγή, εξαγωγή και πώληση αλκοολούχων ποτών. Οι ήρωες λόγω της καλής
κοινωνικο-οικονομικής θέσης που κατέχουν, δείχνουν να μην επηρεάζονται από την
κοινωνική ανωμαλία της εποχής και ζουν στην απόλυτη χλιδή. Ο συγγραφέας
αποφασίζει να μας παρουσιάσει μία ερωτική ιστορία πάθους και αναζήτησης με
ελάχιστη αναφορά στο θέμα της ποτοαπαγόρευσης.
Ωστόσο, από την αρχή καταλαβαίνουμε πως το αλκοόλ
διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Είτε γιατί βρίσκεται
στο χέρι του ήρωα όταν αυτός προσπαθεί να καταστρώσει την επόμενη κίνησή του,
είτε εξαιτίας της κατάστασης ευθυμίας ή έντασης στην οποία βρίσκεται ο ήρωας από
την κατανάλωση μερικών cocktail που περνούν συνεχόμενα από την οθόνη μας.
Ορισμένα από τα cocktail που σχετίζονται με την ταινία
είναι τα Mint Julep,
Gin Rickey, The Bee’s Knees και
Tuxedo
No.2. Φυσικά ακούγοντας κάποιος τη λέξη cocktail σκέφτεται
την απλή έννοιά της, δηλαδή τη μίξη ποτών, όπου πρέπει να περιέχεται
τουλάχιστον ένα αλκοολούχο ποτό ως συστατικό. Όμως, τα εκθαμβωτικά πλάνα της
ταινίας που μας προσφέρει απλόχερα ο σκηνοθέτης ταιριάζουν απόλυτα με τον
χαρακτήρα των cocktail.
Για τους λάτρεις, κάθε cocktail είναι ούτως ή άλλως μία ιεροτελεστία, είτε αυτό αφορά τους
παρασκευαστές είτε τους καταναλωτές. Δηλαδή για τον bartender που
κατέχοντας την τέχνη του cocktail
γνωρίζει τον τρόπο ανάμιξης και παρουσίασης του κάθε ποτού, και τον πελάτη που
αναζητά το διαφορετικό στη γεύση του και στα… μάτια του.
Η ταινία με τους τίτλους τέλους θα σου αφήσει ένα
συναίσθημα… γλυκόπικρο, αλλά σίγουρα θα σου δημιουργήσει την ανάγκη να φτιάξεις
ή να σου φτιάξουν ένα cocktail,
ώστε να μπεις κι εσύ με αυτόν τον τρόπο στη διάθεση της εποχής.
Δημοσιεύθηκε στο huntingspirits.tv/

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου